تبليغاتX
ادبیات گناوه

پاسخ به پرسش های دروس ادبیات فارسی و....

پیوندهای روزانه
پیوندها
طراح قالب

Powered By
BLOGFA.COM

              به نام خداوندجان وخرد

 

متمم اسم وجایگاه ان درجمله:

متمم اسم  وابسته ی اسمی است که ممکن است پیش یا پس ازان بیاید وهرنقشی که ان اسم درجمله دارد ممتم اسم نیزهمراه ان است                                                                                                         

مثال:علاقه به هنر  خوب    است      =هنر متمم علاقه است وبا اسم خود درجمله نقش نها دی دارد.

مثال:من علاقه به هنررا می ستایم =هنر متمم علاقه  است  وبا اسم جود درجمله  نقش مفعولی دارد.

مثال: ما به علاقه او به هنراحترام می گذاریم =هنر متمم علاقه است وبا اسم خود درجمله نقش متمم دارد.

 همان گونه که می بینید اگرمتمم های اسم را از جمله ها ی بالا حذ ف کنیم جمله ناقص می شود ودر رسم

نموداردرختی متمم اسم به همراه اسم خود زیر یک شاخه قرارمیگیرد.

چند مثال از کتاب های ادبیات :

:1-درادبیات تعلیمی نوع اول  بهره گیری ازفرصت ها محبت ورزیدن به پدرومادروهم تاکید بر انجام

دستورهای الهی وخوداری ازگناه ....موضوعات اساسی نوشته هاوسروده ها است.  

   متمم های اسم=فرصت ها-پدرومادر-انجام دستورهای الهی-گناه

2-لحن حماسی او آمیخته باصلابت شعر خراسا نی وسرشار ازترکیب های تازه است.

   متمم های اسم=صلابت شعرخراسانی-ترکیب های تازه

3-بقیع   جزئی ازحرم است

      متمم اسم=حرم          

  یاد اوری:اسم های متمم خواه را در کل صفحه رنگی نموده ام.

                                                                                      تنظیم: رضا گرزین

 نوشته شده توسط اسماعیل زمانی |  
اگر معلم ریاضی بودم...

به نام نقشبند صفحه ي خا ك

 

اگر معلم رياضي بودم...

  منحني قامتم تابع ابروي توست                       خط مجانب برآن طره ي گيسوي توست

   اگر معلم رياضي بودم ثابت مي كردم كه يك هر گز با يك برابر نيست ودو دوتا هميشه

چهار تا نيست گاه  بيشتر يا كمتر و اصلا در منطق شا عرانه ي من دو دو تا بيست ودو

دو تا است.اگر معلم  ريا ضي بودم  به شا گردانم مي آمو ختم كه زند گي را

ساده كنند واصولا خود نيز ساده باشند،چه در باجه ي يك با نك وچه در پاي درخت والبته

ساده انديش نباشندوبدانندكه زندگي مجذورآينه است وزندگي يعني ضرب زمين درضربان

دل ما.

     اگر معلم رياضي بودم آخر كلا سي ها را نيزدر مجموعه نگاه خود مي گنجاندم وآن ها

را در شعاع  انديشه ي  خود جاي مي دادم. اصلا سعي مي كردم «عدد آخر» را به دست

آورم تا ثابت شود عددآخر چقدر از اولي ها بزرگتر است ثابت مي كردم كه هر چيز وهر

كس كه اول است بسا كه از ديگران كوچكتر است.

   اگر معلم رياضي بودم فا صله ي انسان تا خدا راحساب مي كردم ونشان مي دادم كه از

انسان تا خدا راهي نيست  اگر اضلا ع انسانيت را بشناسيم  و قانون محبت را به خوبي

معنا كنيم.

  اگر معلم ريا ضي بودم به شا گردانم مي آموختم تا منفي ها را در هم ضرب كنند وبه

مثبت برسندونفرت را زيرراديكال قرار داده ومهرباني را درهم ضرب كنند و خوبي را

به توان برسانند.

 اگر معلم رياضي بودم  سعي  مي كردم  شا گردانم را كنجكاو كنم تا پاسخي براي اين

سوالات بيابند،پس از آنها مي پرسيدم:

   اگر يك فرد انسان واحد يك بود آيا يك باز با يك برابر بود؟

  يك اگر بايك برابر بود،نان ومال مفت خواران از كجاآماده مي گرديد؟

  يك اگر با يك برابربود ،

  پس كه پشتش زير بار فقر خم مي شد ؟

  يك اگر با يك برابر بود،

  پس چه كس آزادگان را در قفس مي كرد؟

  اگر معلم رياضي بودم به شا گردانم ياد آوري مي كردم كه دنيا گرد است، هر وقت

احساس كردند به آخر خط رسيده اند شايد در نقطه ي آغاز باشند.

  وسرانجام اگرمعلم ريا ضي بودم به شاگردانم مي گفتم كه:

  رياضي راه ورسم زندگاني است

                                            نمودارش خطوط مهرباني است  

                                                            

 نوشته شده توسط اسماعیل زمانی |  
فهرست اصلی
آرشیو مطالب
امکانات
اين وبلاگ را صفحه خانگي خود كنید!   ذخيره كردن صفحه!   اضافه کردن این وبلاگ به علاقه مندیها!   لینک RSS

Copyright © 2006 All Rights Reserved by adabiyatgenaveh.Blogfa.com